RZUT PIONOWY W DÓŁ
Rzut pionowy w dół
Rzutem pionowym w dół nazywamy ruch ciała wyrzuconego pionowo w dół
z pewnej wysokości \(h\), z prędkością początkową \(v_0 > 0\),
w jednorodnym polu grawitacyjnym Ziemi, z pominięciem oporów powietrza.
Wyprowadzenie (czas lotu, prędkość końcowa i droga ruchu)
Przyjmujemy układ odniesienia, w którym oś \(Oy\) zwrócona jest pionowo do góry.Wektor przyspieszenia grawitacyjnego ma zwrot przeciwny do dodatniego zwrotu osi \(Oy\), dlatego w równaniach przyspieszenie występuje ze znakiem minus.
1. Czas lotu ciała (\(t\)):
Korzystamy z równania drogi: \[ 0 = h - v_0 t - \frac{g t^2}{2} \] Przekształcamy: \[ \frac{g t^2}{2} + v_0 t - h = 0 \] Jest to równanie kwadratowe względem czasu \(t\).
Rozwiązaniem fizycznie sensownym jest: \[ t = \frac{-v_0 + \sqrt{v_0^2 + 2 g h}}{g} \]
2. Prędkość końcowa przed uderzeniem w ziemię (\(v_k\)):
Korzystamy z równania prędkości: \[ v_k = v_0 - g t \] Podstawiamy wyznaczony czas: \[ v_k = v_0 - g \cdot \frac{-v_0 + \sqrt{v_0^2 + 2 g h}}{g} \] Po uproszczeniu otrzymujemy: \[ v_k = -\sqrt{v_0^2 + 2 g h} \] Minus oznacza, że prędkość ma zwrot przeciwny do dodatniego zwrotu osi \(Oy\).
3. Droga przebyta przez ciało:
W czasie ruchu ciało przebywa drogę równą wysokości początkowej: \[ s = h \]
4. Związek z pozostałymi przypadkami ruchu:
Gdy \(v_0 = 0\), rzut pionowy w dół przechodzi w spadek swobodny.
Otrzymane wzory upraszczają się do: \[ t = \sqrt{\frac{2h}{g}}, \qquad v_k = -\sqrt{2 g h} \]