Poniżej podane zostały nazwy zbiorów i elementy tych zbiorów, o których była mowa w definicji
X = Df - Dziedzina funkcji, zbiór argumentów funkcji.
x, 2, 5, 3, 1, -2 - Argumenty funkcji, zmienna niezależna, elementy dziedziny funkcji.
Y - Przeciwdziedzina funkcji
y=f(x), 1, 7, 3, -1, -7 - Wartości funkcji, zmienna zależna, elementy przeciwdziedziny.
9 - Liczba ta jest elementem przeciwdziedziny funkcji, ale nie jest wartością funkcji.
f - symbol funkcji, sposób przyporządkowania (schemat, przepis). Działanie, które dokonujemy na argumentach (iksach), aby otrzymać wartości funkcji (igreki). W powyższym przykładzie przepis na funkcję brzmi:
Weź argument pomnóż go przez 2 i od otrzymanej liczby odejmij 3, ale w matematyce zamiast słów używamy symboli matematycznych naszą funkcję zapiszemy \(y=2x-3\) lub \(f(x)=2x-3\)
Funkcje oznaczamy małymi literami \(f,\, g,\, h, \,...\)
Sam wzór funkcji nie wystarcza abyśmy mogli powiedzieć, że już mamy funkcję z definicji wynika, że są jeszcze potrzebne dwa zbiory: zbiór argumentów i zbiór wartości.
Jeżeli \(f\) jest funkcją, która przyporządkowuje elementom ze zbioru \(X\) elementy zbioru \(Y\) to piszemy \[f:X\rightarrow Y\] można powiedzieć: Funkcja \(f\) przekształca zbiór \(X\) w zbiór \(Y\)
