Logo strony doKwadratu

PRACA

Praca to sposób przekazywania energii z jednego układu do drugiego za pomocą siły i przesunięcia.
Jednostką pracy w układzie SI jest dżul (J), gdzie \(1J = 1N \cdot 1m\).

1. Siła stała i ruch prostoliniowy

W najprostszym przypadku, gdy siła działa zgodnie z kierunkiem ruchu:

\[W = F \cdot s\]

Gdy siła jest nachylona do toru ruchu pod kątem \(\alpha\):

\[W = F \cdot s \cdot \cos(\alpha)\]
Warto zauważyć szczególny przypadek: gdy siła działa prostopadle do kierunku ruchu (\(\alpha = 90^\circ\)), praca tej siły wynosi zero.

Mówimy wtedy, że siła jest "bezużyteczna" pod względem energetycznym – nie rozpędza ani nie hamuje ciała, a jedynie zmienia kierunek jego ruchu. Wynika to wprost z matematyki: \[W = F \cdot s \cdot \cos(90^\circ) = F \cdot s \cdot 0 = 0 \, [J]\]

2. Iloczyn skalarny wektorów

W ujęciu analitycznym pracę definiujemy jako iloczyn skalarny wektora siły \(\vec{F}\) i wektora przesunięcia \(\vec{s}\):

\[W = \vec{F} \cdot \vec{s} = F_x \cdot s_x + F_y \cdot s_y\]
Ten wzór jest niezwykle wygodny, gdy mamy podane składowe siły w nawiasach kwadratowych (np. \([5, 2] \, [N]\)). Pozwala obliczyć pracę bez konieczności wyznaczania kąta \(\alpha\).
Przykład 1
Ciało przemieściło się o wektor \(\vec{s} = [5, 0] \, [m]\) pod wpływem siły \(\vec{F} = [10, 2] \, [N]\): \[W = 10 \cdot 5 + 2 \cdot 0 = 50 + 0 = 50 \, [J]\]

Dla studentów

Definicja (Siła zmienna - ruch jednowymiarowy 1D)

Jeżeli wartość siły \(F(x)\) zmienia się wraz z położeniem ciała na osi \(OX\), pracę na odcinku od \(x_1\) do \(x_2\) obliczamy jako całkę oznaczoną: \[W = \int_{x_1}^{x_2} F(x) \, dx\]

Z tym przypadkiem spotykamy się najczęściej przy rozciąganiu sprężyn lub oddziaływaniach grawitacyjnych w kosmosie. Siła nie jest stałą liczbą, lecz funkcją położenia, dlatego musimy ją "zsumować" (scałkować) po całym przebytym odcinku.
Przykład 2
Oblicz pracę siły sprężystości \(F(x) = kx\) przy rozciąganiu sprężyny od \(0\) do \(L\): \[W = \int_{0}^{L} kx \, dx = \left[ \frac{1}{2}kx^2 \right]_0^L = \frac{1}{2}kL^2\]

Interpretacja geometryczna pracy


W przypadku ruchu jednowymiarowego wzdłuż osi \(OX\), pracę interpretujemy jako pole pod wykresem funkcji siły \(F(x)\) w przedziale od \(x_1\) do \(x_2\).

Definicja (Ruch na płaszczyźnie - Całka krzywoliniowa)

W najogólniejszym przypadku, gdy siła \(\vec{F}\) i tor ruchu \(C\) są dowolne, praca jest całką krzywoliniową skierowaną: \[W = \int_{C} \vec{F} \cdot d\vec{r} = \int_{C} (F_x dx + F_y dy)\]

To najbardziej uniwersalny wzór. Pozwala obliczyć pracę, gdy ciało krąży po orbicie, porusza się po spirali lub dowolnej innej krzywej na płaszczyźnie. Tutaj siła ma składowe wzdłuż każdej osi układu.

Twierdzenie (O zamianie na całkę oznaczoną)

Jeżeli tor ruchu \(C\) jest sparametryzowany jako \(\vec{r}(t) = (x(t), y(t))\) dla \(t \in [t_1, t_2]\), to pracę obliczamy wzorem: \[W = \int_{t_1}^{t_2} \left( F_x(x(t), y(t)) \cdot x'(t) + F_y(x(t), y(t)) \cdot y'(t) \right) dt\]

Powyższe twierdzenie pozwala nam sprowadzić skomplikowany problem ruchu na płaszczyźnie do obliczenia zwykłej całki oznaczonej względem parametru \(t\) (np. czasu).
Przykład 3
Siła \(\vec{F} = [y, x]\) działa na drodze sparametryzowanej jako \(x=t, y=t^2\) dla \(t \in [0, 1]\). Wtedy \(dx=1dt, dy=2tdt\): \[W = \int_{0}^{1} (t^2 \cdot 1 + t \cdot 2t) dt = \int_{0}^{1} 3t^2 dt = [t^3]_0^1 = 1\,J\]
Uwaga: Siły zachowawcze

Warto sprawdzić warunek zachowawczości: jeśli \(\frac{\partial F_x}{\partial y} = \frac{\partial F_y}{\partial x}\), to siła jest zachowawcza, co oznacza, że praca nie zależy od kształtu drogi \(C\), a jedynie od położenia punktu początkowego i końcowego.

PRACA - ZADANIA

Zadanie 1
Siła o wartości \(F = 10\,[N]\) jest nachylona do toru ruchu pod kątem \(\alpha = 60^\circ\). Oblicz pracę wykonaną przez tę siłę na drodze \(s = 5\,[m]\), stosując dwa różne podejścia obliczeniowe.

Rozwiązanie



Zadanie 2
Chłopiec ciągnie sanki o masie \(m = 5\,[kg]\) ze stałą prędkością po poziomej powierzchni na drodze \(s = 9\,[m]\). Współczynnik tarcia kinetycznego wynosi \(\mu = 0,2\), a sznurek tworzy kąt \(\alpha = 45^\circ\) z poziomem. Jaką pracę wykona chłopiec?

Rozwiązanie



Zadanie 3
Blok lodu waży \(m = 50\,[kg]\) i ześlizguje się po równi pochyłej o długości \(L = 1,5\,[m]\) i wysokości \(h = 0,9\,[m]\). Współczynnik tarcia wynosi \(\mu = 0,1\). Mężczyzna pcha lód siłą równoległą do równi tak, że prędkość ześlizgiwania jest stała.
Oblicz: a) Siłę wywierana przez mężczyznę, b) Pracę mężczyzny, c) Pracę siły grawitacji, d) Pracę siły reakcji powierzchni, e) Pracę siły tarcia, f) Pracę wypadkowa, g) Zmianę energii kinetycznej.

Rozwiązanie



Zadanie 4
Punkt materialny przesuwa się wzdłuż osi \(OX\) od punktu \(x_1 = 1\,[m]\) do punktu \(x_2 = 3\,[m]\). Działa na niego siła zmienna o wartości opisanej funkcją \(F(x) = 3x^2 + 2x\) \([N]\). Oblicz pracę wykonaną przez tę siłę.

Rozwiązanie



Zadanie 5
Oblicz pracę wykonaną przez siłę stałą \(\vec{F} = [5, 0] \, [N]\) przy przesunięciu punktu materialnego wzdłuż osi \(OX\) od punktu \(x_0 = 0 \, [m]\) do punktu \(x = 5 \, [m]\). Wykorzystaj aparat całki krzywoliniowej.

Rozwiązanie



Zadanie 6
Oblicz pracę siły \(\vec{F} = [5, 0] \, [N]\) na drodze od punktu \(A(0, 0)\) do punktu \(B(5, 0)\), stosując wektorową parametryzację odcinka.

Rozwiązanie



Zadanie 7
Oblicz pracę wykonaną przez siłę zmienną \(\vec{F} = [2x, \,\, y] \, [N]\) przy przemieszczeniu punktu materialnego po odcinku od punktu \(A(0, 0)\) do punktu \(B(2, 2)\). Do parametryzacji drogi wykorzystaj "bezpieczny wzór wektorowy".

Rozwiązanie



Zadanie 8
Oblicz pracę wykonaną przez siłę \(\vec{F} = [y, 2]\) przy przesunięciu punktu materialnego od punktu \(A(0, 0)\) do punktu \(B(2, 4)\) wzdłuż paraboli o równaniu \(y = x^2\).

Rozwiązanie



Zadanie 9 (Ruch po okręgu)
Punkt porusza się po ćwiartce okręgu o promieniu \(R = 2 \, [m]\) od punktu \(A(2, 0)\) do punktu \(B(0, 2)\). Na punkt działa siła \(\vec{F} = [-y, \,\, x] \, [N]\). Oblicz wykonaną pracę.

Rozwiązanie



Zadanie 10 (Siła zachowawcza i niezależność od drogi)
Oblicz pracę siły \(\vec{F} = [y, x] \, [N]\) przy przemieszczeniu od punktu \(A(0, 0)\) do punktu \(B(1, 1)\) dwiema różnymi drogami:
1) Wzdłuż odcinka linii prostej \(y = x\).
2) Wzdłuż paraboli \(y = x^2\).

Rozwiązanie